دیروز داشتم به این فکر میکردم که تاریخ  کنکور کی هستش بعد فهمیدم ۲۰ بهمن هستش وقتی تاریخشو فهمیدم گفتم حالا کدوم روز میافته .... دیگه اون وقت فهمیدم جمعه همین هفته من میرم کنکور بدم.

خداییش با این همه اطلاعات و هوش و هواس من واقعا دارم میرم کنکور بدم؟؟؟؟؟؟

واسه من که جای سواله اصلا خندم میاد برا خودم که آیا وقعا من جمعه صبح میرم واسه کنکور؟؟؟؟

خوب این میتونه یه سوال هوش براتون باشه!!!!

ولی روز کنکور رو خوب میتونم مجسم کنم :

۱ ساعت اولشو به این فکر میکنم که کنکور چیرو دارم میدم. ۱ ساعت بعدشو ۱۰و۲۰ ۳۰و... میشمرم.

۲ساعت بعدشو به این فکر میکنم که میخوان بهمون کیک بدن یا باز بیسکویت سنگی . و لحظات آخر به این فکر میکنم که چطوری برم خونه!!!!(حالا کنکور چند ساعته)

اینا همه فکراییه که من هر سال موقع کنکور میکنم. و میدونم که با این ضریب هوشی مادرزادی اگه ریس جمهور هم بخواد عمرا قبول شم(هان!!!)

اصلا از بحث کنکور میام بیرون همه چیز که کنکور نیست یه ذره هم به فلسفه زندگی بپردازیم.

به نظر بنده همه چیز با عشق شروع میشه مثلا تولد یک انسان از عشقه. اصلا عشق بنده ها رو بیخیال   ok?

عشق خدا به بنده هاش و همه ما هم به این اعتقاد داریم که مبدا و مقصد ما آدما یکیه یعنی خدا!!!

پس اگه یه معادله درست کنیم میبینیم که درسته!!! یعنی چی؟!!! خدا خودش کمال عشقه و ما هم مخلوق خداییم پس وجود ما از عشق خداست یعنی خدا با عشق ما رو خلق کرد پس مبدا ما از خدا یعنی همان عشق شروع شد پس وقتی میگیم از خدا میایم و بسویش برمیگردیم یعنی این!!!(هان!!!!!!!!!!!)

پس همه چیز از عشق شروع میشه و با عشق تموم میشه. ولی خوب عشق ما آدما با خدا فاصلش هفت آسمون خداست. اینایی که گفتم همش مربوط میشه به عشق خدا . وگرنه  عشق ما آدما که چندتا مبدا و مقصد دارن. نمیدونم چی شد از این حرفا زدم ولی خوب گفتم وبلاگم بی پست نمونه از هیچی که بهتره آرهههههههه؟؟؟!!!!