سلام

خوب کنکور هم دادیم و گذشت ولی من میدونم که شانس قبولی ندارم چون کسی قبول میشه که زحمت کشیده باشه حالا بیخیال میخواستم ماجرایی رو واستون تعریف کنم که فکر کنم واسه بعضیا لازمه که بخونن .

ماجرا مال یکسال پیشه و راجع به یکی از دوستامه که این اتفاق واسه اون افتاده بود که منم ندونسته یه جورایی واردش شدم. خوب ماجرا از یه چت شروع شد ولی بعدها دوستیشون بیشتر از یه چت شد اینا یک دل نه صد دل عاشق هم شدن ولی من آخرشو همون آولش میدونستم چی میشه ولی هیچی به دوستم نگفتم و گذاشتم تا خودش به این حقیقت برسه. و من زیاد تو دوستیشون دخالت نمیکردم و بیرون ماجرا بودم . تا اینکه بعد مدتی یه اتفاقی افتاد و پسرک به یه بهانه خواست که این دوستی خاتمه پیدا کنه و دوست منم که هیچی نگفت و قبول کرد که اینش منو بیشتر هرس میداد اصلا بهونش از اون بهونه های تابلو بود ولی دوست شاید در حرف رابطشو با پسره قطع کرده بود ولی در دل داستان یه چیز دیگه بود . و منتظر روزی بود که دوباره به اون پسره برسه و من هم باز سکوت کردم و به امیدواریش اظافه میکردم چون میدونستم که اگه چیزی بگم ناراحت میشه پس صبر کردم تا خودش بفهمه چون دوست من از این لحاظ ساده است و فکر میکنه همه مثل خودش بی ریا هستن و به عشقش وفادار موند ولی بعد یکسال وقتی دید که دیگه امیدواریش بیهوده است دیگه ازش دل کند و چیزی گفت که فکر نمیکردم بگه اون گفت : خیلی نامرده . برنگشت. اون تا به حال به پسره فحشی و اهانتی نکرده بود اون واقعا سادگانه دوسش داشت ولی چی شد اون همه انتظار و منتظر یه تلفن که بگه من برگشتم.

وقتی این چیزارو میبینم بیشتر هرسم میگیره و نا امیدتر به آینده نگاه میکنم چون شاید من هم یه روز مثل اون بشم. و یه انتظار واهی داشته باشم و قدم تو جاده ایی بذارم که آخرش معلوم نباشه. نه من هرگز وارد این داستانها نمیشم و قدم به راهی میزارم که آخرش واسم واضح و معلوم باشه و بدونم که این راهی که میرم آیا پایان خوشی داره.

این دوستم شاید الان این داستان رو بخونه و بهم زنگ بزنه و کلی فحشم بده ولی من ناراحت نمیشم.

دوستم باید قبول کنه که این یه تجربه هستش و یه داستانه که همه باید بخونن قبل از اینکه داستان رو زندگی کنند.