مرو ای دوست

 مرو ای دوست

مرو از دست من ای یار

که منم زنده به بوی تو

 به گل روی تو

مرو ای دوست

 مرو ای دوست بنشین با منو دل

بنشین تا برسم اگر

 به شب موی تو

تو نیاشی چه امیدی به دل خسته من

تو که خاموشی

 بی تو به شامو سحر چه کنم

با غم تو